Tüp kanseri (fallop tüpü kanseri), kadın üreme sisteminde fallop tüplerinden kaynaklanan, nadir görülmekle birlikte klinik açıdan yüksek risk taşıyan jinekolojik maligniteler arasında yer alır. Çoğu zaman yumurtalık kanseri ile karıştırılabilen bu hastalık, kendine özgü biyolojik davranış özellikleri ve tedavi yaklaşımları nedeniyle ayrı bir değerlendirme gerektirir. Erken evrede tanı konulduğunda tedavi başarısı yüksek olmakla birlikte, geç evrede saptanan olgularda tedavi süreci daha karmaşık ve çok aşamalı hale gelmektedir.
Bu metinde tüp kanseri tedavisinin temel prensipleri, uygulanan yöntemler ve erken teşhisin klinik önemi ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır.
Tüp kanseri tedavisi, fallop tüplerinde gelişen malign hücrelerin cerrahi, kemoterapi ve seçilmiş olgularda radyoterapi yöntemleriyle ortadan kaldırılmasını amaçlar. Tedavi planlaması; hastalığın evresi, tümörün yayılım derecesi ve hastanın genel sağlık durumu dikkate alınarak bireysel olarak yapılır.
Erken evre hastalıkta cerrahi tedavi temel yaklaşımı oluştururken, ileri evre olgularda sistemik kemoterapi tedaviye eklenir. Amaç, makroskopik ve mikroskopik tümör yükünün ortadan kaldırılması ve hastalığın kontrol altına alınmasıdır.
Tüp kanserinin etiyolojisi tam olarak aydınlatılamamış olmakla birlikte, genetik yatkınlık ve hormonal faktörlerin önemli rol oynadığı bilinmektedir. BRCA1 ve BRCA2 gen mutasyonları, tüp kanseri gelişim riskini belirgin şekilde artıran başlıca genetik faktörler arasında yer alır. Bu mutasyonlar aynı zamanda yumurtalık ve meme kanseri ile de ilişkilidir.
Ailede jinekolojik kanser öyküsü bulunan bireylerde risk daha yüksektir. Hastalık çoğu zaman erken evrede belirti vermez; ileri evrelerde karın ağrısı, abdominal şişkinlik, anormal vajinal kanama ve pelvik bölgede dolgunluk hissi gibi semptomlar ortaya çıkabilir.
Tüp kanseri tedavisinde uygulanan başlıca yöntemler şunlardır:
CERRAHİ TEDAVİ:
Erken evre olgularda fallop tüplerinin, rahmin ve sıklıkla yumurtalıkların çıkarılması esasına dayanır. İleri evre hastalıkta, tümöral dokunun mümkün olan en geniş şekilde temizlenmesini amaçlayan kapsamlı cerrahi girişimler uygulanabilir.
KEMOTERAPİ:
Hastalığın tüpler dışına yayıldığı veya metastatik özellik gösterdiği durumlarda sistemik tedavi olarak kullanılır. Çoğunlukla cerrahi sonrası adjuvan tedavi şeklinde uygulanır.
RADYOTERAPİ:
Nadir tercih edilen bir yöntem olmakla birlikte, seçilmiş olgularda lokal hastalık kontrolü amacıyla kullanılabilir.
Tedavi sonrası düzenli ve uzun dönemli takip, hastalığın tekrarlama riskinin erken dönemde saptanması açısından kritik öneme sahiptir.
Tüp kanseri genellikle sinsi seyirli bir hastalıktır ve erken evrede belirti vermeyebilir. Bu nedenle tanı çoğu zaman ileri evrede konur. Düzenli jinekolojik kontroller ve genetik risk taşıyan bireylerde yapılan tarama programları, erken teşhis açısından büyük önem taşır.
Erken evrede saptanan olgularda cerrahi tedavi ile tam hastalık kontrolü sağlanabilmekte ve uzun dönem sağkalım oranları belirgin şekilde artmaktadır.
TÜP KANSERİ TEDAVİSİ NE KADAR SÜRER?
Tedavi süresi hastalığın evresine ve uygulanan yönteme bağlı olarak değişir. Cerrahi girişimler birkaç saat sürerken, kemoterapi aylar boyunca devam edebilir.
TÜP KANSERİ GENETİK MİDİR?
Genetik mutasyonlar, özellikle BRCA gen mutasyonları, riski artırabilir.
TEDAVİ SONRASI DOĞURGANLIK ETKİLENİR Mİ?
Fallop tüplerinin ve yumurtalıkların çıkarılması durumunda doğurganlık kaybı söz konusu olabilir.
TÜP KANSERİNİN BELİRTİLERİ NELERDİR?
Karın şişliği, pelvik ağrı, anormal vajinal kanama ve dolgunluk hissi sık görülen belirtiler arasındadır.
TEDAVİ SONRASI TAKİP GEREKLİ MİDİR?
Evet. Nüks riskinin izlenmesi ve erken müdahale için düzenli takip zorunludur.
